اهميت پرچم ايران باستان براي سربازان

تئودوسيوس دوم امپراتور روم ۱۲ مه سال ۴۲۰ ميلادي(1584 سال پيش در روزي چون امروز) در آخرين ديدار خود با افسران واحدهاي ارتش اين كشور كه عازم جنگ با ايران بودند به آنان توصيه كرد كه پس از رو به رو شدن دو ارتش و آغاز زد و خورد، بهترين هنگ رومي را مأمور تصرف پرچم ايران كنند و تأكيد كرد كه با تصرف پرچم، سربازان ايران روحيه خود را از دست خواهند داد كه عاملي است مهم به سود ما. مورخ ارتش روم كه در اين جلسه حضور داشت و نيز ناظر صحنه هاي اين جنگ ايران و روم بود كه دو سال طول كشيد نوشته است كه در جريان جنگ، نيروهاي رومي بارها كوشيدند تا پرچم ايران را به دست آورند، ولي موفق نشدند. اين مورخ سپس به توصيف اين پرچم پرداخته و نوشته است: پرچم ايران( درفش كاويان ) هفت متر در پنج متر است (اندازه ها بعدا به نظام متريك محاسبه شده است) علامت برجسته پرچم با نخ هاي سيم و زر و گوهرهاي گرانبها (ياقوت و...) دوخته شده و اشعه آفتاب را تا مسافتي دور منعكس مي كند. اين پرچم در جريان جنگ روي يك تپه يا زمين مرتفع قرار داده مي شود و سه رديف سرباز نيزه دار بلند قامت دايره وار از آن محافظت مي كنند.
جنگي كه از آن ياد شد در سال ۴۲۲ ميلادي با امضاي يك پيمان صلح ميان دو ابر قدرت وقت پايان گرفت . بايد دانست كه پرچم ملي ايران باستان تنها يك بار تصرف شد و آن در جريان جنگ قادسيه در سال 637 ميلادي بود.






